اصولا نوشتن کار خوبیه. نه فقط به خاطر اینکه حتما چیزی که نویسنده داره بهش فکر میکنه میتونه حرف ارزشمندی برای ارائه باشه، بلکه خود عملیات نوشتن به نویسنده کمک میکنه بتونه درستتر فکر کنه، فکری که داره رو یک بار لااقل دقیق تلاش بکنه برای خودش بیان بکنه تا غلطهاش رو هم بهتر بتونه بگیره. البته بعد از تمام اینها خب باقی موندن اون نوشته و نوشتهها بعدها میتونه برای اون آدم به عنوان یه سند توی بایگانی افکار و تحلیلهای گذشتهاش موجود باشه تا مثل تاریخ یه کشور که کسی کتاب اون رو باز میکنه تا اون تاریخ رو تحلیل کنه و از روش درس بگیره، نویسنده هم بتونه با بررسی افکار گذشتهاش یه مواقعی یک نیمنگاهی بندازه به اینکه چجوری از کجا به کجا رسیده، به مکانیابی شخصیش قاعدتا کمک خوبی میتونه بکنه. ناگفته هم نمونه که این بایگانی حتی به این درد هم میخوره که آدم چیزهایی که قبلا بلد بوده مفاهیمی که براش ارزش و معنی و مفهوم داشتن ولی در گذر روزها اونها رو به فراموشی سپرده به خاطر بیاره، ببینه چه دغدغههایی داشته که الان شاید فراموششون کرده، چه چیزهایی از توی ذهنش گذر میکردن که الان دیگه حضور ندارن و قص علی هذه.
کاربرد این وبلاگ تا به حال فقط یه بایگانی از متنهایی بود که خیلی سال پیشها (نسبت به سن خودم!) نوشته بودم. بعد از چند سال ننوشتن دوباره حس میکنم باید شروع کنم به نوشتن و میخوام از ادامهی اون بایگانی شروع کنم به نوشتن. همهی دلایلی که در بالا گفتم دلایل منطقیای هستن که از نظر من به رشتهی تحریر درآوردن افکار رو به یک کار صحیح و منطقی و حتی لازم برای یک انسان تبدیل و صدالبته توجیه میکنن. ولی خب در واقع دلیل اصلی من که میخوام شروع کنم به نوشتن اینها نیست، دلیلم اینه که میدونم نوشتن من رو آروم میکنه. این پست رو هم برای این اینجا میگذارم که خودم رو موظف کنم به نوشتن، باشد که نتیجهی مثبتی در کل عایدم بشه.
فیالواقع علاقهای هم به داشتن خواننده ندارم، میشه گفت چون داشتن خواننده توی هیچ کدوم از دلایل ذکر شده در بالا قرار نمیگیره! اگر چه در کل اگر نویسنده بدونه خواننده داره بیشتر تلاش میکنه که حرفش رو نجویده بیرون نده، که البته ضررش برای کسی مثل من این میشه که باعث ننوشتن از ترس بیربط حرف زدن میتونه بشه. با تمام این احوال تلاش میکنم بیتعارف بنویسم، یه جورهایی چرک نویس افکارم باشه اینجا، البته چرک نویس مرحله دو! تا باشد که مایهی خیر باشد.
و من الله توفیق
